Percolab Belgium: voor het eerst ‘op kamp’! 

In een vorig artikeltje hadden we het al aangekondigd: we gingen ‘op weekend’ – met dit verschil dat het niet alleen weekenddagen waren maar ook werk- of weekdagen.

Voor ons vier was dit de eerste keer samen. Aangezien we diepgaand beseffen dat diversiteit erg belangrijk is als je werkt met collectieve intelligentie/wijsheid hadden we ook onze professionele vriendencirkel uitgenodigd. Goed beseffend dat niet iedereen zomaar een halve week kan besteden, maar toch trokken 4 anderen met ons naar Dardennen. Mooie plek, met veel ruimte buiten, zowel in de schaduw als in de zon, en met een biowinkel op wandelafstand! We schoven een beetje met zeteltjes en een lange tafel en toen waren de ruimtes perfect voor onze samenkomst. 

Zie hier een deel van onze agenda (hangend aan de wasdraad!): een sprokkeling van puntjes, die we vooraf bij mekaar hadden gezet in onze Slack (online chatforum, een soort private Facebook met verschillende kanalen).  

Zoals we gewoon zijn in onze wekelijkse overlegmomenten (waarvoor we Zoom gebruiken, aangezien we redelijk ver uit mekaar wonen) startten we met een cirkel: een aankomstrondje 

Dan Open Space Technology met aankondiging van de agendapunten voor de volgende dag.

Aangezien we maar met 8 mensen waren, en we zo gewoon zijn om organisch te werken was het heel makkelijk om, als vanzelf, de onderwerpen te laten opkomen en aan te pakken. Nergens in deze 4 dagen samen was er een conflict of een spanning! In feite is dat zeer uitzonderlijk, wetende dat we een startend bedrijf zijn.  

Het is overduidelijk dat er zeer veel werk kan gebeuren in een organische flow terwijl we ook hebben genoten van de prachtige omgeving, en een fikse wandeling hebben gemaakt. Doordat je als vanzelf de onderwerpen in mekaar kan weven – de flappen liggen er nog, ieder herinnert zich wat er ’s morgens of de dag voordien is gezegd – wordt er veel werk verzet waar anders vele meetings en doorloopweken voor nodig zijn om hetzelfde en gewenste resultaat te bekomen 

Op vrijdagmorgen, zowat het midden van onze tijd samen, startten we na het ontbijt weer met een rondje. Dit rondje duurde tot ’s middags! De tijd vloog voorbij! Het was zo’n magisch moment waar allerlei puzzelstukjes – die eigenlijk allemaal al jaren aanwezig zijn – plots totaal leken te passen in een nieuw raamwerk dat niemand voordien had gezien. Het was nog een ruimer kader dan wat we gezien hadden in ons werk met Eefje. In termen van Theory U (voor wie daarmee bekend is) hadden we de bodem van de U bereikt; en dan nog wel samen!  

Het was toen dat we ook een ander woord probeerden te vinden voor ‘retreat’. Retraite klinkt in ’t Vlaams té katholiek, en ‘op weekend gaan’ is zo’n lang woord en klopt ook niet omdat we dit willen doen en organiseren in een professionele context, en dan is het best tijdens werkdagen. Want het is wel de bedoeling dat het werk en de organisatie er beter van worden! Voortbouwend op het feit dat Ivo met paarden werkt rond thema’s zoals persoonlijk en/of innerlijk leiderschap, gronding enz. en dat An een huis heeft met veel ruimte zowel binnen als buiten – en zo nog een aantal dingen – bracht ons op het woord: kamp.

Perco-kampen. Daar ga je nog van horen in de toekomst!